(voor Nederlandse tekst scroll naar beneden)

And here I am again, your reporter from campsite C'era una Volta (means: Once upon a time), with my adventures, my stupidities and happenings in this fairytale in Italy.

The first of April I left Holland. I drove with my yellow car (yes it is still running) to Frankfurt (Neu Isenburg). There I loaded my car on the train and at 19.00 the journey started.

I shared a compartment with 2 ladies and they ordered me to sleep up in the bunkbed. Good thing I didn't need a toilet during the night, because the two spinsters took away the ladder!

8:00 in the morning we arrived at Allassandria - Italy. A great way to travel: sleeping while you get there and for only 140 Euro. Driving all the way would cost much more: petrol - toll - vignet - hotel. Hopefully at the end of the season DAB will have the same special offer again.

From Allassandria I drove to Desenzano at Lake Garda.

Because my tents at Villanova were not set up yet, I worked one week on a campsite cleaning tents, unpacking and installing everything. Good excercise to get in shape agaibn. Especially with this beautiful weather with temperatures around 28-29 degrees!!

(looks very much like Fishtail, Lakeside Pokhara, but it is at Lake Garda)

The second week I helped Lex & Lilian at the campsite San Francesco where I had a mobilehome. They are taking care of 48 mobilhomes and I helped them by cleaning the bathrooms, toilets and windows (only because I knew I don't need to clean toilets anymore with my tents

Saturday I got on my way to Albenga- Villanova d'Albenga.

After a 4 1/2 hour drive I was 'home' again. A warm welcome at the reception and a mobilhome was already made ready for me. That is where I will be staying until maybe the end of the first week in May; then I will move to my Villa (tent).

Today (tuesday) the montage team left and it was time for me to start assembling, cleaning, unpacking, setting up my 33 tents.

What's this picture, you might think.

Well, my dear friends, that's the first damage (and I hope the last) at my hands.

Yes, I know, I am very proud of myself. I started to work at the first tent (nr. 13!!!), (is that a good excuse for this injury?) without mio gucciono (my nephew) Stef. That means that I need to level the fridge, built up the cabinets and level them by myself, a job Stef did last year. Now I understand the swearing he did. He might have learned a few new expressions while standing next to me today

With trying to cut the tyerip of the electricity-unit with a Stanley-knife (I was maybe only just 10 minutes at work) I already cut my finger!!!! Is this why those workinggloves are in the toolbox?

The first cut is the deepest, the song says. Well, baby, I know!!! No plasters at side of course - they are still in the mobilehome, very clever girl! - so with one hand I tried top put a bandage. For a moment it looked it needed stitches, but finally it stopped bleeding, so it will be fine.

How about making a good start, hu?

The lesson I learned today is don't use a Stanley knife if you want to keep your fingers, just use a scissor. I think I will blame it on the fact that this was my first tent, then it was tent nr. 13 and the Stanley-knife was not sharp enough for the plastic (although it was for my finger, haha). Better don't try this tric again, cause I don't have 33 fingers!!!

After this stupidity I have been wrestling with the cabinets to get them levelled - anyway I think they are level now: the doors don't open by themselves and if I open the doors the glasses and plates are not moving.

Without any more injuries (for today at least) tent nr. 13 is ready for the first guest!

On to the next one, only 32 more to go.

This was my report for today. I will keep you posted about my adventures, stupidities and happenings here at C'era una Volta, a fairy tale with dragons (Stanley-knives), princes (the first one still to arrive), but most of all : a fairy tale with a happy ending end of September.

Bye for now. Love from Rita, with 9 1/2 fingers and a box with 30 pieces of plasters in her pocket.

Hallo Allemaal,

Hier ben ik weer, jullie reporter vanuit Villagio Turistico C'era una Volta in Villanova d'Albenga, Italie.

Op 1 April stapte ik mijn in gele autootje (ja, het rijdt het nog steeds) op weg naar Frankfurt - Neu Isenburg. Daar zette ik mijn auto op de autoslaaptrein en om 19:00 begon de reis naar Allesandria - Italie. Ik deelde het compartiment met 2 Duitse dames die mij meteen meedeelden dat ik in het bovenste bed moest slapen! Gelukkig hoefde ik niet naar het toilet 's nachts, want die tutten hadden het trapje weggehaald!

Om 8:00 's morgens kwamen we aan in Alesandria- Italie. Een prima manier van reizen: al slapende ben je zo in Italie en dat voor 140 Euro! Zelf rijden had veel meer gekost qua benzine, tol, autobaanvignet en een overnachting. Ik hoop dat op het eind van het seizoen DAB weer zo'n mooie aanbieding heeft.

Van Alesandria reed ik naar Desenzano aan het Gardameer.

Mijn tenten op Villanova waren nog niet gezet, dus werkte ik 1 week op camping Tiglio, waar ik 40 tenten schoon moest maken en in moest richten. Prima, om weer in vorm te komen. Vooral met die temperaturen: 28-29 graden! Pfoe.

De 2e week heb ik Lex en Lilian geholpen op camping San Francesco, waar mijn caravan stond. Zij hebben het beheer over 48 caravans en ik heb ze geholpen door de badkamers en toiletten en ramen schoon te maken. Wetende dat ik het hele seizoen geen wc's meer hoef te doen met mijn tenten (haha).

Zaterdag ging ik op weg naar Villanova. Na een rit van 4 1/2 uur kwam ik weer 'thuis'. Een warm welkom op de receptie en een caravan stond al klaar voor me. Ik zal wrschlk tot het eind van de eerste week van mei in deze caravan verblijven, totdat ik verhuis naar mijn Villa (tent).

Vanochtend is het montageteam vertrokken en was het tijd om te beginnen met het opbouwen, schoonmaken en inrichten van mijn 33 tenten.

Wat die foto is denk je misschien?

Wel, lieve mensen, dat is de 1e verwonding (en hopelijk de laatste) aan mijn handen.

Ja, ja, ik weet het, ik ben ook heel trots op mezelf. Ik begon aan de eerste tent (nr. 13 notabene!) (is dat een goed excuus) zonder mio gucciono (mijn neef) Stef. Dit betekent: waterpas zetten van de koelkast, kastjes opbouwen en waterpas zetten, een klus die Stef vorig seizoen heeft gedaan. Nu begreep ik al zijn vloeken, hij had een hoop nieuwe 'uitdrukkingen' kunnen leren als hij vandaag naast mij had gestaan.

Bij het lossnijden van de tyerip van de electra-unit met een Stanleymes (ja, ik was al zeker 10 minuten aan het werk) snij ik toch in mijn vinger! The first cut is the deepest, dat liedje ging door mij heen, en ik zong (nou ja): baby I know!!! Eerst dacht ik dat ik het zou moeten laten hechten, maar het viel achteraf gelukkig mee. Maar ja, de pleisters lagen dus in de caravan (duuuuuh). Dus met 1 hand geprobeerd het bloeden te stelpen met een gaasje en meters tape er om heen. Voor zover: een goed begin is het halve werk (haha). De les die ik vandaag geleerd heb: gebruik gewoon een schaar i.p.v. een bot Stanley-mes, hoewel scherp genoeg voor mijn vingers.

Kan ik het gooien op het feit dat dit mijn 1e tent was en dan ook nog tent nr. 13? Beter dat ik deze truc niet nog eens uithaal, want ik heb helaas geen 33 vingers!

Na deze stommiteit heb ik heerlijk geworsteld met de kastjes om het tussenschot ertussen te krijgen en ze waterpas te stellen. De deurtjes vallen niet open, het servies komt er niet uit als je de deurtjes opendoet, ik denk dat ze mooi waterpas staan (eindelijk).

Zonder verdere verwondingen (vandaag) is tent nr. 13 klaar voor ontvangst van de eerste gasten. Op naar de volgende, nog maar 32 te gaan.

Wel, lieve mensen, dit was mijn rapportage vandaag. Ik zal jullie op de hoogte houden van mijn avonturen, stommiteiten en alles wat hier gebeurd op C;era una Volta; een sprookje, compleet met draken (Stanley-messen), prinsen (hoewel, de eerste moet nog op komen dagen), maar vooral een sprookje met een happy end eind September.

Groetjes voor nu, Rita met 9 1/2 vinger en een doos met 30 stuks pleisters in de broekzak.